நான் பொறியியல் கல்லூரியில் சேர்ந்த வருடம் கணிணித் தொழில்நுட்பமும் தகவல் தொழில்நுட்பமும் பலரால் ஆர்வமுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட துறைகள். கட்டுமானத் தொழில்நுட்பத்திலும் எந்திரவியல் தொழில்நுட்பத்திலும் பயில மாணவர்கள் மிகக் குறைவாக இருப்பார்கள். கண்ணி தகவல் தொழில்நுட்பங்களில் வகுப்புக்கு 200 மாணவர்கள் இருப்பார்கள். கட்டுமானத்திலும் எந்திரவியலிலும் வகுப்புக்கு 20 மாணவர்கள் இருப்போம். எங்கள் கல்வி 4 ஆண்டுகளில் முடிந்ததற்குப் பின்னான அடுத்த ஆண்டில் கட்டுமானத் தொழில்நுட்பத்தில் 200 மாணவர்கள் சேர்ந்ததாகவும் கணினி தகவல் தொழில்நுட்பங்களில் 20 மாணவர்கள் மட்டுமே இருப்பதாகவும் அறிந்தோம்.
20 மாணவர்கள் கொண்ட வகுப்பில் எங்களுக்குக் கற்பிக்கும் பேராசிரியர் ஒருவர் எங்களிடம் சொல்வார். ‘’பல்கலைக்கழகத்தில் நிறைய கட்டுமானப் பணிகள் தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றை தினமும் சென்று பாருங்கள். உங்களுக்கு அங்கே என்ன பணி நடக்கிறது என முழுமையாகப் புரியாது ; இருந்தாலும் சென்று பாருங்கள். உங்கள் கல்வி அங்கே நடக்கும் வேலைகள் தான். உங்கள் கண்கள் தினமும் அந்தப் பணிகளைக் காண வேண்டும். உங்கள் உடலும் மனமும் கட்டுமானப் பணி நடக்கும் இடத்தில் இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் படித்து முடித்த பின் அதுதான் உங்கள் வாழ்க்கையாக இருக்கப் போகிறது.’’ மிகுந்த அக்கறையுடன் தான் பேராசிரியர் எங்களுக்குக் கூறினார். நாங்கள் அப்போது அந்த அறிவுரையைக் கேட்கவில்லை.
ஒரு பணி நிமித்தமாக நான் பயின்ற கல்லூரிக்குச் சென்றிருந்தேன். இரண்டு மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது. அப்போது அங்கே ஒரு கட்டுமானப் பணி நடந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். அங்கே சென்றேன். பணி மேலாளர் ஓர் இளைஞர். சேலம் பகுதியைச் சேர்ந்தவர். சில ஆண்டுகள் முன்பு கட்டுமானப் பொறியியல் பட்டம் பெற்றிருக்கிறார். கட்டிடத்தின் மொத்த பரப்பளவு 16,000 சதுர அடி என்று சொன்னார். தரைத்தளம் ‘’ரூஃப் கான்கிரீட்’’ போடப்பட்டு முதல் தளம் ‘’ரூஃப் கான்கிரீட்டுக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. தரைத்தளத்தில் கட்டுவேலை இன்னும் துவங்கவில்லையா எனக் கேட்டேன். பதில் சொன்னார். பணியாளர்கள் பெரும்பாலும் மேற்கு வங்காளத்தில் இருந்து வந்திருக்கின்றனர் என்றும் கம்பி வேலை செய்பவர்கள் மட்டுமே இங்கே உள்ளவர்கள் என்றும் சொன்னார். தமிழகப் பணியாளர்கள் குடிக்கு அடிமையானவர்கள் என்பதால் அவர்களை வேலைக்கு வைத்துக் கொள்வதில்லை என்றும் சொன்னார். பணிகள் மிகத் தரமாக செய்யப்படுவது கட்டுமானப் பொறியாளனான எனது கண்களுக்குத் தெரிந்தது.
25 ஆண்டுகள் முன் பேராசிரியர் சொன்ன அறிவுரையை தற்போது செயலாக்கியிருப்பது நல்ல விஷயமே என எண்ணினேன். It is better late than never.
