ஆ(கா)ட்சி மாற்றம்

எனது நண்பரின் நெருங்கிய உறவினர் ஒருவர் சில வாரங்களுக்கு முன்னால் இயற்கை எய்தினார். இறப்புச் சான்றிதழ் பெற வேண்டியிருந்தது. நண்பர் என்னை உதவிக்கு அழைத்துச் சென்றார். அவரிடம் நான் கூறினேன். ‘’நான் வரணும்னா அவுட் ஆஃப் வே ல பிரைப் தர்ரத ஒத்துக்க மாட்டேன்’’ என்றேன். ’’இறப்புச் சான்றிதழ் கொடுக்க பணம் கேப்பாங்கலே’’ என்றார். ‘’கேட்டா கொடுக்க முடியாதுன்னு சொல்லணும்னு முடிவு பண்ணிக்கங்க ; மேலதிகாரிகிட்ட சொல்லுவோம்னு  அவங்க கிட்ட சொல்ல உங்களை தயார் பண்ணிக்கங்க’’ என்றேன். அரை மனத்துடன் நண்பர் சம்மதித்தார். ஒருவர் இறந்து 21 நாட்களுக்குள் அவரது இறப்பைப் பதிவு செய்ய மனு கொடுக்க வேண்டும். நண்பரின் உறவினர் இறந்து ஒரு வாரத்தில் அரசு அலுவலகத்தில் மனு கொடுத்து விட்டு வந்தோம். மனுவை நான் தான் நிரப்பினேன். எல்லா விபரங்களும் தெளிவாக எழுதியிருந்தேன். மனுவைக் கொடுக்கும் போது நண்பர் என்னிடம் ‘’ஃபார்மாலிட்டி எதுவும் உண்டா என்று கேட்போம்’’ என்றார். ‘’நான் உங்க கிட்ட என்ன சொன்னன் ; நான் கூட வரணும்னா எந்த பிரைபும் கொடுக்க ஒத்துக்க மாட்டன்னு சொன்னேன்ல’’ என்றேன். மனுவை எந்த ஃபார்மாலிட்டியும் இல்லாமல் கொடுத்து விட்டு வந்து விட்டோம். நண்பர் அவருக்கு வேண்டியவர்களிடம் விசாரித்திருக்கிறார். ரூ.4000 லிருந்து ரூ.5000 வரை கையூட்டாகக் கேட்பார்கள் என்று என்னிடம் சொன்னார். ‘’இப்ப சூழ்நிலை மாறி இருக்கு. கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க’’ என்றேன். நண்பருக்கு நண்பர் ஒருவர். அவருக்கு வேண்டியவர் அவரிடம் ஃபோன் செய்து ஆஃபிஸில் உங்கள் நண்பர் பேப்பர் கொடுத்திருக்கிறாரா என்று விசாரித்திருக்கிறார்கள். நண்பர் என்னிடம் தகவல் சொன்னார். ‘’எதுக்கும் பதில் சொல்லாதீங்க. ரியாக்ட் பண்ணாம இருங்க’’ என்றேன். மனு கொடுத்து 30 நாள் ஆகியது. நண்பரை அழைத்துக் கொண்டு அரசு அலுவலகம் சென்றேன். ‘’ஒரு மாசம் முன்னாடி ஒரு டெத் சர்டிஃபிகேட்டுக்கு அப்ளை செஞ்சிருந்தோம். ரெடி ஆயிடுச்சா? வாங்கிட்டு போகலாம்னு வந்தோம்’’ என்றேன். இறந்தவரின் பெயரைக் கேட்டார்கள். சொன்னோம். கம்ப்யூட்டரில் சில நிமிடங்கள் தேடினார்கள். ‘’நாம கொஞ்சம் வெளியில வெயிட் பண்ணுவோம்’’ எனக் கூறி நண்பரை அழைத்துக் கொண்டு வெளியில் வந்து விட்டேன். ஐந்து நிமிடம் கழித்து உள்ளே சென்றோம். சான்றிதழ் பிரிண்ட் அவுட் இருந்தது. நண்பரிடம் ‘’இதுல இருக்கற கியூ ஆர் கோட் தான் சர்டிஃபிகேட். அத உங்க ஸ்மார்ட் ஃபோன்ல சேவ் செஞ்சு வச்சுக்கங்க. இதுல இருக்கற ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் நம்பரை நோட் பண்ணிக்கங்க. செண்ட்ரல் கவர்மெண்ட் வெப் சைட் ஒன்னு பிறப்பு இறப்பு பதிவுக்கு இருக்கு. அதுல இந்த நம்பரை கொடுத்தா எப்பவும் டவுண்லோட் செஞ்சுக்கலாம்’’ என்றேன். ’’ஒரு ரூபாய் கொடுக்காமல் சர்டிஃபிகேட் கிடைச்சது  ஆச்ச்ர்யமா இருக்கு’’ என்றார் நண்பர். ’’ஆட்சி மாறுனதால காட்சியும் மாறி இருக்கு.’’ என்றேன். கூடவே ‘’மக்கள் மனோபாவமும் மாற வேண்டும் ‘’ என்று சேர்த்து சொன்னேன். 

குளம் காக்க - தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம்

 

அனுப்புநர்

*****
****
***

பெறுநர்

தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம்

சென்னை

ஐயா,

பொருள் : மயிலாடுதுறை மாவட்டம் – மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் எதிரில் உள்ள குளம் தூர்க்கப்பட்டு சாலையாக மாற்றப்படுவதை தடுத்து நிறுத்தவும் – குளத்தை தூர்க்கும் நெடுஞ்சாலைத்துறை மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும் – மனு

பார்வை : மயிலாடுதுறை மாவட்டம் – மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் எதிரில் உள்ள தூர்க்கப்படும் குளத்தின் ஒளிப்படம்

1.மயிலாடுதுறை தரங்கம்பாடி சாலையில் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு மிக அருகே தோராயமாக 200 அடி அகலமும் 200 அடி நீளமும் 10 அடி ஆழமும் கொண்ட குளம் அமைந்துள்ளது.

2.அந்தக் குளம் தோராயமாக ஒரு கோடி லிட்டர் நீரைச் சேமிக்கும் தன்மை கொண்டது.

3.அந்தக் குளத்தை முழுமையாகத் தூர்த்து சாலை அமைக்க நெடுஞ்சாலைத் துறை குளத்தை மண் கொட்டி மூடுதல், இரும்புக் கம்பிகளைக் கட்டமைத்தல், கான்கிரீட் பீம்களை உருவாக்குதல் ஆகிய குளத்தினை தூர்க்கும் பணிகளைச் செய்து வருகிறது.

4.நீர் சேமிக்கும் குளம் ஒன்றைத் தூர்க்க அரசுத் துறைகளுக்கு அதிகாரம் கிடையாது. மேற்படி குளம் சாலைப் பணிகளுக்காகத் தூர்க்கப்படுவதில் பசுமை விதிகள் முழுமையாகப் பின்பற்றப்பட்டுள்ளதா என்பதும் குளம் தூர்க்கப்படுவது சட்டத்துக்குப் புறம்பாக நடக்கிறதா என்பதும் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்தால் விசாரிக்கப்பட வேண்டிய விஷயமாகும்.

5.குளத்தினைத் தூர்க்க பணிகளைச் செய்து வரும் நெடுஞ்சாலைத்துறை அதிகாரிகள் ஒப்பந்ததாரர் ஆகியோர் மீது நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் நெடுஞ்சாலைத்துறை அதிகாரிகள் ஒப்பந்ததாரர் ஆகியோர் மீது பசுமை விதிகளின் படி அபராதம் விதிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் இந்த மனு மூலம் கோரப்படுகிறது.

6.மயிலாடுதுறை தரங்கம்பாடி சாலையில் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு மிக அருகில் இருக்கும் தூர்க்கப்படும் குளத்தைப் பாதுகாக்க தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறது.

7.தூர்க்கப்படும் குளத்தின் புகைப்படம் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்தின் பார்வைக்கு இத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

தங்கள் உண்மையுள்ள,

***

இன்னொரு புன்னகை

அருளில்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை பொருளில்லார்க்கு

 இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு 

இருவேறு உலகத்து இயல்பு திருக்குறளைப் போலவே ஹாஸ்யமான இன்னொரு குறள் இது. 

பொருளிலார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை - இது மானுடர் அனைவராலும் ஏற்கப்படுவது. பொருள் இருப்பவர்களும் பொருள் இல்லாதவர்களும் பொருள் தேடுபவர்களும் அனைவரும் ஏற்கும் விஷயம் இது. 

பொருளை ஸ்தூலமாகக் காண முடியும். 

அருள் அவ்விதமாக ஸ்தூலமாகக் காண முடியாது. கண்ணுக்குத் தெரியாதது. கண்ணுக்குத் தெரியாதது என்பதாலேயே மானுடரால் எளிதில் உய்த்தறிய இயலாதது. 

பொருள் என்பதை மானிடர்கள் புரிந்து கொள்வார்கள். அது கண்ணுக்குத் தெரிகிறது என்பதால். அருளைப் புரிந்து கொள்வது பொருளைப் புரிந்து கொள்வது போல் எளிதல்ல. 

ஒரு கோடி மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்றால் அதில் ஒரு கோடி பேருக்கும் பொருள் என்றால் என்ன என்று தெரியும். 100 க்கு 100 தெரிந்த விஷயத்தைக் கூட 100க்கு 100 பேரும் அடைந்திடுவது இல்லை. பொருள் 100ல் 1 வருக்கோ 2 வருக்கோ வசப்படுகிறது. 

ஒரு கோடி மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்றால் அதில் ஒரு கோடி பேருக்கும் அருள் என்றால் என்ன என்று தெரியாது. ஒரு கோடி பேரில் ஒருவரோ இருவரோ அருள் பெற்றி பெறுகிறார்கள். 

பொருளிலார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை. அருளிலார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை. 

அவ்வுலகத்திற்கு ஒருவன் செல்லும் போது இவ்வுலகத்தில் அவன் பொருள் பெற்றிருந்தானா அல்லது பொருள் பெற்றிலாமல் இருந்தானா என்பதற்கு எந்த மதிப்பும் கிடையாது. அங்கே மதிப்பிடப்படுவது அருள். 

மயிலாடுதுறை ஜங்ஷன் - ஒரு சி பி கி ராம் ஸ் புகார்

மயிலாடுதுறை சந்திப்பு ரயில் நிலையத்தில் காலைப் பொழுதுகளில் மயிலாடுதுறை - சேலம் ரயிலும் மயிலாடுதுறை - திருச்சிராப்பள்ளி ரயிலும் நான்காவது நடைமேடையிலிருந்து புறப்படுகின்றன. சேலம் ரயில் காலை 0600 மணிக்கு புறப்படுகிறது. திருச்சிராப்பள்ளி ரயில் காலை 0750க்கு புறப்படுகிறது. இரண்டும் மேற்கு நோக்கி செல்லும் ரயில்கள் என்பதால் சேலம் ரயில் நான்காம் நடைமேடையின் தெற்குப் பக்கமாகவும் திருச்சிராப்பள்ளி ரயில் நடைமேடையின் வடக்குப் பக்கமாகவும் நிற்கின்றன. காலை 0600 மணிக்கு சேலம் ரயில் புறப்பட்டுச் சென்ற பின்னும் திருச்சிராப்பள்ளி ரயில் நடைமேடையின் வடக்குப் பகுதியிலேயே உள்ளது. நடைமேடையின் வடக்குப் பகுதி பயணிகள் நடைப்பாலத்திலிருந்து மிகவும் தொலைவில் இருக்கிறது. ஆதலால் ரயில் பயணிகள் குறிப்பாக 60 வயதுக்கு மேற்பட்டோர் நீண்ட தூரம் நடந்து சென்று ரயிலேற வேண்டியிருக்கிறது. காலை 0600 மணிக்கு சேலம் ரயில் புறப்பட்டுச் சென்றதும் திருச்சிராப்பள்ளி ரயிலை பயணிகள் நடைப்பாலத்துக்கு அருகில் கொண்டு வந்து நிறுத்துமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.  

மைய நரம்பு மண்டலம்

இரண்டு நாட்கள் சென்னை சென்றிருந்தேன். மறைமலை நகரில் தங்கியிருந்தேன். அங்கிருந்து எழும்பூர் மின்சார ரயிலில் சிலமுறை சென்று வந்தேன். செங்கல்பட்டையும் சென்னை கடற்கரை ரயில் நிலையத்தையும் இணைக்கும் மின்சார ரயில் பாதையை சென்னையின் மைய நரம்பு மண்டலம் என நிச்சயமாகக் கூற முடியும். என் வயதில் என் பால்யகால நினைவுகளில் தாம்பரம் அவ்வளவு பெரிய ரயில் நிலையமாக இருக்கவில்லை. தாம்பரம் பேருந்துகளுக்கும் பேருந்து நிலையத்துக்கும் பேர் போன இடமாக இருந்தது. இப்போது தாம்பரம் ரயில் நிலையம் அடைந்திருக்கும் விரிவு பிரமிக்க வைக்கிறது. பல ஊர்களுக்கு பல ரயில்கள் தாம்பரத்திலிருந்து புறப்படுகின்றன. மின்சார ரயில்களுக்கு ஒரு தனிப் பாதை. வழக்கமான ரயில்களுக்கு ஒரு தனிப்பாதை என தாம்பரம் ஒரு முக்கியமான ரயில்வே மையமாக உருவெடுத்திருக்கிறது. 

தமிழ்ச் சிறுகதையின் ஆகப் பெரிய படைப்பாளிகளில் ஒருவரான புதுமைப்பித்தன் ‘’சுப்பையா பிள்ளையின் காதல்’’ என ஒரு சிறுகதை எழுதியிருக்கிறார். அக்கதை எழுதப்பட்டு 100 ஆண்டுகள் இருக்கக் கூடும். அக்கதையில் தாம்பரமும் சென்னை கடற்க்ரை ரயில் நிலையமும் ஒரு கதாபாத்திரம் போல. அக்கதையில் அந்த ஸ்டேஷன்கள் குறித்து எழுதப்பட்டிருக்கும் வரிகள் தமிழ் மொழியின் மூலம் அந்த ஸ்டேஷன்களை இறவா நிலை அடையச் செய்திருக்கும் வரிகள். சென்னையைக் குறித்து பல அறிஞர்கள் படைப்பாளிகள் வர்ணித்திருக்கின்றனர். திரு.வி.க வர்ணிக்கும் சென்னையின் சில குறிப்பிட்ட பகுதிகள் தற்போது திரு.வி.க மொழியில் மட்டுமே உயிர்த்திருக்கின்றன. ஸ்தூலமாக நம்ப முடியாத மாற்றம் கண்டு விட்டன. அவர் திருவான்மியூரிலிருந்து மாமல்லபுரம் வரையான கடலை ஒட்டிய பகுதி முழுவதும் மாந்தோப்புகளால் ஆனது என்கிறார். 

புதுமைப்பித்தன் எழுத்துக்களில் வெளிப்படும் தாம்பரம் , சென்னை கடற்கரை, மின்சார ரயில் ஆகியவை இப்போதும் சிறு சிறு மாற்றங்களுடன் அப்படியே உள்ளது. மேலும் பல காலம் இப்படியே இருக்கும்.  

பரஸ்பர மௌனம் (நகைச்சுவை)

இரண்டு தினங்களுக்கு முன்னால் ஒருவரைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவரிடம் 2 மணி நேரம் உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன். மிகவும் உற்சாகமான உரையாடல். எங்கள் பேச்சு புத்தகங்கள் குறித்து திரும்பியது என்பதே அந்த உரையாடல் அவ்வளவு சுவாரசியமாக இருந்ததற்கு காரணம். உரையாடல் நிறைவு பெற்று நாங்கள் விடைபெற்றுக் கொண்டோம். அன்று மாலை அவருக்கு ஃபோன் செய்து தயக்கத்துடன் ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னேன். அதாவது எனக்கு ஒரு வலைப்பூ இருக்கிறது ; எனது வலைப்பூவில் நான் எழுதுகிறேன் என்று. நான் கூறியதைக் கேட்ட பின் அவரும் தயக்கத்துடன் இன்னொரு விஷயம் சொன்னார். அவருக்கும் வலைப்பூ இருக்கிறது ; அவரும் வலைப்பூவில் எழுதுகிறார் என்று. தமிழ்ச் சூழல் எவ்விதம் இருக்கிறது என்றால் 2 மணி நேரம் அறிவார்ந்த விஷயங்களை மனம் விட்டுப் பேசும் இருவர் தங்களை எழுதுபவர்கள் எனக் கூறுவதில் தயக்கம் காட்டும் நிலையே இருக்கிறது. ஏன் எழுதுபவர்கள் தங்களை எழுதுபவர்கள் எனத் தமிழ்ச் சூழலில் சொல்லத் தயங்குகிறார்கள். எழுத்து என்பது படைப்பூக்கத்தையும் அறிவார்த்தத்தையும் தன் தன்மைகளாகக் கொண்டது. தமிழ்ச் சமூகத்துக்குப் பொதுவாக படைப்பூக்கத்தின் அறிவார்த்தத்தின் சங்கேதங்களைப் புரிந்து கொள்ளும் திறனோ பயிற்சியோ கிடையாது.  அவர்களுடன் உரையாடுவது என்பது அஸ்ஸாமி மட்டுமே தெரிந்த ஒருவரும் கன்னடம் மட்டுமே தெரிந்த இன்னொருவரும் உரையாடிக் கொள்வது போன்றது. எழுத்தறிவு இல்லாத ஒருவரிடம் பேருந்தின் அறிவிப்புப் பலகையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் ஊரின் பெயரை வாசிக்கச் சொல்வதற்கு சமம் அது. எழுதுபவர்கள் தங்கள் நெடிய அனுபவத்தில் தமிழ்ச்சூழல் அளிக்கும் அல்லலை பலமுறை அனுபவித்திருப்பார்கள். எனவே எங்கும் எவரிடமும் தான் எழுதுபவன் எனக் கூற மாட்டார்கள்.   நான் எப்போதுமே குறிப்பிடும் விஷயம் ஒன்று உண்டு. அதாவது தமிழ்ச் சமூகத்தின் எழுத்தறிவு 20 சதவீதமாக இருந்த காலகட்டத்தில் தான் திராவிட இயக்கம் தமிழின் ஆகப் பெரிய இலக்கியச் சாதனையான கம்பராமாயணத்தை தீயிட்டுக் கொளுத்த வேண்டும் எனக் கூறியது.  

ரயில் புத்தக வங்கி

அனுப்புநர்

*****

****

***

**

பெறுநர்

1. மத்திய ரயில்வே அமைச்சர்

ரயில்வே அமைச்சகம்

புதுதில்லி

2. மத்திய ரயில்வே இணை அமைச்சர்

ரயில்வே அமைச்சகம்

புதுதில்லி 

3. பொது மேலாளர்

தென்னக ரயில்வே

பார்க் டவுன் -சென்னை

ஐயா,

பொருள் ; ஒரு புதிய யோசனையை இந்திய ரயில்வே நிர்வாகத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ளுதல்

தினமும் கோடிக்கணக்கான பயணிகள் பயணிக்கும் இந்திய ரயில்வே உலகின் மிகப் பெரிய பொதுப் போக்குவரத்து நிறுவனம் ஆகும். கடந்த சில ஆண்டுகளில் ரயில்வேயின் உள் கட்டமைப்பிலும் தூய்மையிலும் நிகழ்ந்துள்ள பாய்ச்சல் பிரமிக்கத்தக்கது. தற்போது ரயில்வே நிர்வாகம் ரயில் நடைமேடைகளையும் ரயில்வே துறையின் அசையா சொத்துக்களையும் மிகச் சிறப்பான ஆக சாத்தியமான வழிகளில் பயணிகள் உபயோகத்துக்குப் பயன்படுத்துகிறது. 

என்னிடம் ஒரு புதுமையான யோசனை உள்ளது. அந்த யோசனை பயணிகளுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் சிறந்த முறையில் உபயோகமானது . அதாவது , ரயில் நிலையங்களில் ‘’ரயில் புத்தக வங்கி’’ என்னும் அமைப்பொன்றை உருவாக்க வேண்டும். ரயில் புத்தக வங்கி ரயில் நடைமேடைகளில் அமைவது சிறப்பு. ரயில் பயணிகள் எந்த ரயில் நிலையத்திலும் புத்தகத்தின் விலையைக் கொடுத்து நூலை வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். ரயில் பயணத்தில் அதனைப் படித்து விட்டு எந்த ரயில் நிலையத்தில் இறங்கிக் கொள்கிறார்களோ அங்கே அந்த நூலை அங்கேயிருக்கும் ரயில் புத்தக வங்கியில் கொடுத்து விட்டு நூலுக்கான தொகையைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். அந்தப் புத்தகத்தை சொந்தமாக்கிக் கொள்ள விரும்பினால் தங்கள் வசமே வைத்துக் கொள்ளலாம். 

தற்போது மானுட குலம் ‘’ஸ்மார்ட்ஃபோன்’’ அடிமைத்தனத்துக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது. அறிவார்ந்த சமூகங்கள் தன் குடிகளை எவ்விதம் ஸ்மார்ட்ஃபோன் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்பது என்பது குறித்து சிந்திக்கின்றன. நாகரிக சமூகங்கள் இந்த சிக்கலை எதிர்கொள்ள புத்தக வாசிப்பை முன்வைக்கின்றன. இந்திய ரயில்வே ரயில் புத்தக வங்கி திட்டத்தைச் செயல்படுத்தினால் உலகின் பிற ரயில்வேக்களும் இந்திய ரயில்வேயின் இந்த செயல்முறையை பின்பற்ற முனையும். 

சாமானிய பொதுமக்கள் ‘’ஸ்மார்ட்ஃபோன் அடிமைத்தனத்துக்கு’’ ஆட்பட்டிருக்கும் இன்றைய சூழலில் ரயில் புத்தக வங்கி வெற்றிகரமாக இயங்குமா என்னும் ஐயம் எழுவது இயல்பானது. அவநம்பிக்கையாளர்களால் இத்தகைய ஐயம் எழுப்பப்படும். ஓரிடத்தில் இருள் இருந்தால் தீபம் ஏற்ற வேண்டும் ; ஓரிடத்தில் பெரும் இருள் இருந்தால் அப்போதும் தீபம் ஏற்ற வேண்டும் என்பதே தீர்வு. இருள் ஒளியால் நிரப்பப்படும் ; இருள் இருளால் நிரப்பப்படுவதில்லை. 

ரயில் புத்தக வங்கி யோசனையை பரிசீலிக்குமாறும் சிந்திக்குமாறும் ஆய்வு செய்யுமாறும் கேட்டுக் கொள்கிறேன். ரயில் புத்தக வங்கி யோசனையை செயல்படுத்துமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். 

தங்கள் உண்மையுள்ள

****

இடம் : மயிலாடுதுறை

நாள் : 29.10.2026

மென்முறுவல்

செவ்விலக்கியங்கள் நாம் எதிர்பாராத வகையில் திறந்து கொள்பவையும் கூட. அவ்விதம் திறக்கும் போது செவ்வியல் படைப்பாளிகளின் ஞானம் நம்மை புன்னகை கொள்ளச் செய்யும். அந்தப் பிரதியில் நகைச்சுவைக்கான உப பிரதியையும் செவ்வியல் படைப்பாளி வைத்திருந்தானா என எண்ண எண்ண மேலும் புன்னகைப்போம்.  

என் மனதில் அவ்வப்போது ஏதேனும் செவ்வியல் படைப்பின் வரிகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும். சென்ற வாரம் ‘’விதியின் பிழை’’ என்ற கம்பராமாயண வரி. 

இன்று ஒரு திருக்குறள் மனதில் தோன்றியது. 

இருவேறு உலகத்து இயற்கை திருவேறு

தெள்ளிய ராதல் வேறு. 

என்னும் குறள். 

இந்தக் குறளுக்கு நான் இதுநாள் வரை எண்ணியிருந்த அர்த்தம் ‘’ஒருவன் அறிவுபடைத்தவானாக இருப்பது என்பது வேறு. செல்வம் உடையவனாக இருப்பது என்பது வேறு’’ என்பது தான். அது சரியானதும் கூட. 

படைப்பின் வரிகள் உலகியல் தளத்தில் எவ்விதம் அர்த்தமாகின்றன என்பதைக் கண்டவாறு இருப்பது அந்த வரிகளை மேலும் புரிந்து கொள்ள உதவிகரமானது. 

மேலே உள்ள குறளுக்கு நான் புரிந்து கொண்ட அர்த்தம் அறிவுடையவன் ஒருவன் செல்வம் சேர்க்க முயல்கிறான் என்றால் அவன் அறிவுடையவன் என்பதே அவனுக்கு செல்வம் சேர நிபந்தனை ஆகி விடாது. அறிவுடையவனாயிருத்தல் என்பது வேறு. செல்வம் சேர்த்தல் என்பது வேறு. இவை இரண்டும் இரு வேறு வேறு பகுதிகள். 

உண்மைதான். அறிவுடையவனாயிருத்தல் ‘’சிருஷ்டி’’ - படைப்பூக்கம் என்னும் நிலையைச் சேர்ந்தது. செல்வம் சேர்த்தல் என்பது ‘’ஸ்திதி’’ - நிலைப்படுத்துதல் என்னும் நிலையைச் சேர்ந்தது. 

சிருஷ்டிகரம் - படைப்பூக்கம் என்பது அகத்தில் ஒன்றிலிருந்து பத்து = பத்திலிருந்து நூறு - நூறிலிருந்து ஆயிரம் எனப் பெருகுவது . அதாவது பாய்ச்சலை நிகழ்த்துவது. 

ஸ்திதி - நிலைப்படுத்துதல் என்பது ஒரு விஷயத்தை மிகச் சுருக்கமாக சிறு அசைவு கூட இல்லாமல் அப்படியே வைத்துக் கொள்வது. செல்வம் சேர இந்த ‘’ஸ்திதி’’ என்னும் தன்மை தேவை. கடைக்காரர்கள் ஒரே இடத்தில் அமர்ந்தவாறு கடையைக் கவனிப்பதை இதற்கு உதாரணமாகக் கூறுவார்கள். கடைக்காரர்கள் காலை 9 மணியிலிருந்து இரவு 9 மணி வரை கல்லாவிலேயே இருப்பார்கள். உணவு கூட வீட்டுக்குச் செல்லாமல் கடைக்கு கொண்டு வந்து அருந்துவார்கள். கடைக்கு விடுமுறை கொடுக்க மாட்டார்கள். மங்கள நிகழ்வுகளுக்கு வீட்டில் இருப்பவர்களையே அனுப்புவார்கள் ; தாங்கள் கடையிலேயே இருப்பார்கள். இந்த தன்மை இருப்பதால் - இந்த நிலைப்படுத்தல் - இருப்பதால் செல்வம் அவர்களிடம் நிலையாக இருக்கிறது அல்லது அவர்களிடம் செல்வம் இருக்க அது ஒரு பிரதான காரணம். 

என் உலகியல் அனுபவத்திலிருந்து நான் இவ்விதம் அர்த்தப்படுத்திக் கொண்டேன். 

இன்று எனக்கு அந்தக் குறளின் இன்னொரு அம்சம் புலப்பட்டது. 

ஒரு வணிகர் இருக்கிறார். ஊரின் பெரிய வணிகர். நிறைய வணிகங்கள் அவருக்கு இருக்கின்றன. நிறைய செல்வம் இருக்கிறது. 

அவர் மனம் உறைந்து - நிலைப்பட்டு - இருக்கும். அவர் மனத்தைப் படைப்பூக்கம் கொண்டு எழச் செய்ய முடியுமா - படைப்பூக்கம் கொண்டு பாயச் செய்ய முடியுமா - என எண்ணினேன். அதை எண்ண எண்ண நாள் முழுதும் புன்னகைத்துக் கொண்டேயிருந்தேன். 

படைப்பூக்கம் ஒரு கடைக்காரருக்கு நிகழுமா? ஒரு மலரைக் கண்டு நிலவை - ஒரு பறவையக் கண்டு விண்மீனை - கார்மேகம் கண்டு நதியை - மழையைக் கண்டு ஒளியை அவர் அடுத்தடுத்து கற்பனை செய்து கொள்ள சாத்தியம் உண்டா? 

இப்போது மீண்டும் அந்தத் திருக்குறளை எண்ணிப் பார்த்தேன். 

இருவேறு உலகத்து இயற்கை திருவேறு

தெள்ளிய ராதல் வேறு. 

திருவள்ளுவர் அந்தக் கடைக்காரரிடம் சொல்லியிருப்பார். ‘’தம்பி ! செல்வம் சேர்ப்பது என்பது வேறு. படைப்பூக்கம் என்பது வேறு’’ என. 

திருவள்ளுவர் ஊழ் குறித்துப் பேசும் போதும் சமநிலையுடனே இருக்கிறார். 

வீர சுதந்திரம் வேண்டி நின்றார்

 

நூல் : சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தமிழக பிராமணர்கள் ஆசிரியர் : ஆரியத்தமிழன் பக்கம் : 140 விலை : ரூ.140 பதிப்பகம் : பாரதி நூலகம், 1/87, அக்ரஹாரம், தேப்பெருமாநல்லூர் (அஞ்சல்), கும்பகோணம் (வழி)- 612204

நாடு சுதந்திரம் பெற்று 80 ஆண்டுகள் ஆகி விட்டது. சுதந்திரத்துக்குப் பின் ஐந்து தலைமுறை கடந்து ஆறாவது தலைமுறை இப்போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. நமது நாட்டின் சமூகங்கள் கல்வியறிவு பெற்றிருக்கின்றன. நமது நாட்டின் சமூகங்கள் இப்போது வறுமையையும் பசியையும் வென்றிருக்கின்றன. நாம் இப்போது உலகத்தரத்திலான உள் கட்டமைப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டு இருக்கிறோம். நாம் சந்திரனில் உலகில் இது வரை எவரும் செல்லாத இடத்தில் நம் தடங்களைப் பதித்திருக்கிறோம். 

100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நம்மை நம் நாட்டை அன்னிய பிரிட்டிஷ் ஆட்சி சுரண்டியது. நம் மக்கள் மீது பசியையும் பஞ்சத்தையும் திணித்தது. அன்று பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யம் உலகின் மிகப் பெரிய வல்லாதிக்க சக்தி. இருப்பினும் அதனை இந்நாட்டின் சாமானியர்கள் எதிர்க்க முற்பட்டார்கள். உலகின் அத்தனை பெரிய பொருளியல் வல்லமை முன் ராணுவ வல்லமை முன் அந்த சாமானியர்கள் அளவிலும் பலத்திலும் மிகச் சிறியவர்கள். அத்தனை சிறிய வாமனர்களை அவர்களின் தேசபக்தி விஸ்வரூபம் கொள்ளச் செய்தது. 

’’சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தமிழக பிராமணர்கள்’’ என்னும் இந்நூல் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பல சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களின் சரித்திரத்தை சுருக்கமாக எடுத்துரைக்கிறது. இந்நூலில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் வீரர்கள் பல விதமானவர்கள். காந்தியின் அஹிம்சைப் போராட்டத்தை ஏற்று ஊர் ஊராகச் சென்று சுதேசி துணியான கதராடை வாங்கிச் சொல்லி பிரசாரம் செய்தவர்கள், சட்டசபை உறுப்பினர்களாக இருந்து மக்கள் நலனுக்காக பங்களிப்பாற்றியவர்கள், நாட்டின் பெரிய பொறுப்புகளை வகித்தவர்கள், பட்டியல் ஜாதியினர் நல்வாழ்வுக்காக மகத்தான பணிகளைச் செய்தவர்கள், பொதுவுடமை இயக்கத்தில் பங்களிப்பாற்றியவர்கள், சுபாஷ் பாபுவின் தலைமையை ஏற்றவர்கள் என பல விதமான வீரர்களின் வாழ்வை சுருக்கமாக இந்நூல் முன்வைக்கிறது. 

இத்தகைய மகத்தான மனிதர்களின் தியாகத்தால் இன்று நாம் சுதந்திரமாக நம் மண்ணில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நாம் சுதந்திரமாக வாழ தங்கள் வாழ்வை அர்ப்பணித்த தியாகிகள் அவர்கள். அவர்கள் வாழ்வை எண்ணிப் பார்ப்பதன் மூலம் நாம் நம் வாழ்வென்பது முன்னோர்களின் தியாகமே என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை உணர்கிறோம். 

நன்நிமித்தம்

 

சென்ற வாரம் ‘’1000 பெண்கள் - 1000 பசுக்கள்’’ முயற்சி குறித்து 3 வங்கி மேலாளர்களுக்கு கடிதம் எழுதியிருந்தேன். அக்கடிதத்தின் நகலை 3 வங்கிகளின் தலைமை அலுவகத்துக்கும் அனுப்பியிருந்தேன். மேலும் மாவட்ட ஆட்சியர் , வருவாய் கோட்டாட்சியருக்கும் அனுப்பி வைத்திருந்தேன். அது ஒரு காந்திய வழிமுறை. நாம் என்ன செய்ய விரும்புகிறோம் என்பதை முன்கூட்டியே தெரிவிக்கும் போது அந்த விஷயம் குறித்து ஒரு விவாதம் உருவாகும். நாம் எதிர்பார்த்திராத உத்தேசித்திராத அம்சங்கள் நமக்கு சுட்டிக் காட்டப்படலாம். நமது செயல்முறையை வடிவமைத்துக் கொள்ள அது பெரிய அளவில் உதவும். இன்று 3 மேலாளர்களையும் சந்தித்து அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேன். தொடர்ந்து சந்திக்கிறேன் எனக் கூறி அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளை விளக்குவதாகக் கூறினேன். 

வங்கிகளுக்கு செல்லும் போது வழியில் 1000 மலைமாடுகளைக் கொண்ட ஒரு மாட்டு மந்தையைக் கண்டேன். சாலையில் இடையர்கள் அந்த மந்தையை வழிநடத்திக் கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தனர். வயல்களில் மாட்டுக் கிடைக்காகச் செல்கின்றன. மாட்டுக் கிடை என்பது விவசாயிகள் மாட்டு மந்தையை தங்கள் விளைநிலத்தில் தங்க வைப்பர். அங்கிருக்கும் புல்லைத் தின்று அந்த வயலில் மாடுகள் சாணம் இடும். மாட்டுச் சாணம் சிறப்பான உரம் என்பதால் வயலுக்கு விவசாய வேலைக்கு பயிர் வளர்ச்சிக்கு அது சிறப்பாக உதவும். ‘’1000 பெண்கள் - 1000 மாடுகள்’’ விஷயமாக வங்கி மேலாளர்களைக் காணச் செல்கையில் 1000 மலைமாடுகளைக் கண்டதை நன்நிமித்தமாகக் கருதினேன்.