மழை மேகம்

மீண்டும் மீண்டும்
மீண்டு
வருகையில்
உன் நம்பிக்கைகள்
சலிப்பின்
ஒரு துளி இன்றி
அமைதிப்படுத்துகின்றன
குருதியும்
மறுபக்கம் கண்ணீரும்
நிறைந்து வழியும்
அகத்தில்
உன் இருப்பு
சொல்லெடுக்காமல்
மௌனம்
கொள்கிறது
ஒவ்வொரு முறையும்
மலர்களைத் தவற விடும்
கரத்தில்
எப்படியோ
வந்து சேர்கிறது
கொலைவாள்
முடிவில்லாமல்
ஓடிக் கொண்டேயிருக்கிறேன்
அகம்
அடங்கா வஞ்சத்துடன்
கை நழுவிப் போன
வாளை
தேடிக் கொண்டிருந்த போது
உன் சிரிப்பின்
ஒளி
மின்னியது
பின்னர்
இடியோசையாய்க்
கேட்டது

சாரல்

சில்லென்றிருக்கும்

வனாந்தரத்தில்

உன் வழித்தடத்தில்

மலர்ந்துள்ள

மலர்கள்

நீ நடக்கும் முன்

மலர்ந்தவையா

நடக்கையில்

மலர்ந்தவையா

துளிர்

ஆசுவாசப்படுத்துகிறது
இரவின் மைதானம்
மனம் ஓய்ந்து
சிரமபரிகாரம்
செய்து கொள்கின்றனர்
தற்காலிக ஓய்வில்
தனித்திருக்கின்றனர்
கைவிடப்பட்டவர்கள்
துக்கம் கொண்டவர்கள்
ஒரு சவால்
ஒரு நம்பிக்கை
ஓர் அழைப்பு
துளிர்க்கிறது
நுட்பமான
மிக நுட்பமான
இருட்
கணம்
ஒன்றில்

விழி

குறைந்த ஒளி
மிகக் குறைந்த ஒளி
மெல்ல கேட்கிறது
ஆற்றின் ஓசை
மகிழ்வின் ததும்பலாய்
கொஞ்சும் பிரியமாய்
யுகம் யுகமாய்
பழகிய புள்
முதல் ஒலி எழுப்புகிறது
ஓர் அழைப்பாக
உயிர்களை நோக்கி
பதில் குரல் தருகின்றன
விழித்துக் கொண்ட பறவைகள்
அமைதியை தியானித்திருந்த
வெண்கல மணி
சப்தத்தைத்
தியானிக்கிறது
சுடரும் மலரும் கண்டு
விழித்தெழுகிறது
பிரும்மாண்டம்
ஒலிரும் உடுக்கையில்
ஒடுங்குகின்றன
ஜடங்கள்
உயிர் இனங்கள்

நீறு

ஓயாமல் எழுகிறது சிற்றலை
மகா நதியில்
கரை நோக்கி
ஓடக்காரன் பாடல் கேட்கிறது
எப்போதுமான காலத்தில்
பயணி அமர்ந்திருக்கிறான்
காலப்பெருக்கில்
அலையும் ஓடத்தில்
மயானக் கரையின் புகை
மேலே சென்று கொண்டிருக்கிறது
நெளிந்த மனம்
விடுபடும் கணத்தில்
எஞ்சியிருக்கிறது
தணல் உதிர்த்த சாம்பல்
பூசகன் அள்ளிச் செல்லும்
கலத்தில்
சிரிக்கிறது
அறிதலின் மகரந்தம்

உன் புன்னகையில்

எவ்வளவு தொலைதூரங்கள் இருக்கின்றன?

உன் பறக்கும் கூந்தலின்

எதிர்பாராமை

சாத்தியத்தின் எத்தனை கூறுகளைக்

கொண்டிருக்கிறது?

மெல்லிய மென்சோகம் கொண்ட

உன் முகம்

எத்தனை யுகங்களாய்

அதனை சூடிக் கொண்டிருக்கிறது?

உன் சிவந்த உள்ளங்கைகளின்

மலர்கள்

மகரந்தத்தைத் தூவிக் கொண்டிருக்கின்றன

நிலமெங்கும்

உனது ஒவ்வொரு மூச்சிலும்

நிகழ்கின்றன

ஆயிரம்

ஆயிரம்

ஜீவ மரணங்கள்

அவதானம்

பள்ளி விட்டு வந்த
மர்ஃபி
என்னிடம் கேட்டான்:
‘’கெட்டவங்கல்லாம்
சினிமா தியேட்டர்
ஸ்கிரீன்லதான
இருப்பாங்க’’

நான் யோசித்துப் பார்த்தேன்

வாரத்தின் இரு நாட்கள்

கரி எண்ணெய் பிசுபிசுப்பு போக

புளியால் அழுத்தி தேய்க்கப்பட்டு

நீரில் கழுவப்படும்

மங்கி இருக்கும்

பித்தளை விளக்கின்

செந்நிற தீச்சுடர்

போல

இருக்கிறோம்

நீயும் நானும்

பாலை மலர்

ஒரு சிறு சிற்பம் போல

அத்தனை வசீகரமாக

அவ்வளவு ஆர்வமூட்டுவதாக

ஏந்திக் கொண்டிருப்பது தத்தளிக்கச் செய்வதாக

உணர்ந்திருக்கிறேன்

உன்னைப் பற்றி

உன்னுடன் இருக்கும் பொழுதுகளில்

பனி நாட்களின் 

ஆற்று நீர் போல

குளிர்ந்தும் சுட்டும்

கோடையின் ஆறென

சுட்டும் குளிர்ந்தும்

இருந்திருக்கின்றன

உனது

தற்செயலான தீண்டல்கள்

சிட்டுக்குருவியின் துள்ளல்களை

புறாக்களின் சிறகடிப்புகளைக்

கண்டிருக்கிறேன்

உற்சாகமாய்

நீ

சித்தரிக்கும் தருணங்களில்

மென் காற்றாக

ஒரு விருட்சத்தின் நிழலாக

விடாய் தீர்க்கும்

ஒரு டம்ளர்

பானை நீராக

நீ

அனுபவமாகிறாய்

என் அகப் பாலையில்

பூத்து நிற்கும்

தாலப்பனையாகவும்

இன்று காலை நடை

இன்று காலை நடையில்

நிகழ்ந்த

சந்திப்புகள்

பல

கட்டப்பட்ட மூட்டையில்

எட்டிப்பார்க்கும்

ஒரு கீரைக் கட்டு

சைக்கிளில்

சென்று கொண்டிருந்தது

அவசரமாகத் தாண்டி

எதிர்பாராமல்

புன்னகைத்தது

அரசடி மதகில்

ஓடிய நீர்

முகமன் சொன்னது

ஆரவாரக் குரல் எழுப்பி

மேலவீதி விநாயகர்

கண்விழித்திருந்தார்

திருமஞ்சனத்துக்கு

தயாராகிக் கொண்டு

அரவம் கேட்டு

சிறகடித்துப் பறந்து

சுழன்று

அமர்ந்தன

மாடப் புறாக்கள்

கோபுர சிற்பங்களில்

வழக்கம் போல்

சூரியன்

மைதானத்தில் உருளும்

கால்பந்து