பள்ளிப் பாடங்களில் ஆங்கிலப் பாடத்தில் ‘’ஆட் மேன் அவுட்’’ என்ற பகுதி இருக்கும். ஆங்கிலம் இரண்டாம் தாள் என்று ஞாபகம். ஐந்து கேள்விகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு மதிப்பெண். கேள்வி என எதுவும் கேட்கப்படாது. நான்கு பொருட்களோ அல்லது பெயர்களோ அல்லது வஸ்துக்களோ தரப்படும். அதில் மாறுபாடாக இருக்கும் ஒன்றைக் கண்டடைய வேண்டும்.
மா பலா வாழை முள்ளங்கி
என இருந்தால் இதில் ‘’முள்ளங்கி’’ ஆட் மேன் அவுட்.
டிவிஎஸ் என்ஃபீல்டு பஜாஜ் பிஎம்டபுள்யூ
என இருந்தால் பிஎம்டபுள்யூ ‘’ஆட் மேன் அவுட்’’ முதல் மூன்றும் இரு சக்கர வாகனம். நான்காவது நான்கு சக்கர வாகனம்.
தமிழ், சமஸ்கிருதம், ஹிந்தி, இங்கிலீஷ்
என இருந்தால் ‘’இங்கிலீஷ்’’ ஆட் மேன் அவுட். முதல் மூன்றும் நம் நாட்டில் தோன்றிய மொழிகள் இங்கிலீஷ் வெளிநாட்டில் தோன்றிய மொழி.
எந்த இடத்திலும் எந்த குழுவிலும் நான் ‘’ஆட் மேன் அவுட்’’ ஆகி விடுகிறேனோ என்ற ஐயம் எனக்கு பல நாட்களாக இருக்கிறது. அதற்காக நான் வருந்துவதில்லை. இருந்தாலும் எனக்கு ஒரு ஆச்சர்யம் எப்படி இந்த வழக்கம் தொடர்ச்சியாக பல ஆண்டுகளாக விதிவிலக்கு என சொல்லத்தக்க குழுவோ இடமோ இல்லாமல் தொடர்ந்து கொண்டேயிருப்பது. அந்த ஆச்சர்யத்தையே ஒரு சுவாரசியமாக ஆக்கிக் கொண்டேன். அதில் எனக்கு எந்த புகாரும் இல்லை. இதனை நான் ஹாஸ்யமாகவே பார்க்கிறேன்.
ரியல் எஸ்டேட்டில் சக மீடியேட்டர்கள் என்னை ஒரு மீடியேட்டராகப் பார்ப்பதும் இல்லை. நினைப்பதும் இல்லை. கணிசமான இடங்களை ‘’வாங்குபவர்’’ ‘’விற்பவருக்கு’’ நடுவில் இருந்து முடித்துக் கொடுத்திருக்கிறேன். என்றாலும் என்னை மீடியேட்டராக மீடியேட்டர்கள் நினைப்பது இல்லை. ‘’ஆட் மேன் அவுட்’’ என்றே நினைப்பார்கள்.
முறைமை மற்றும் முறைமைகளின் மீது நம்பிக்கை கொண்டவன் என்பது ‘’ஆட் மேன் அவுட்’’ ஆவதற்கு காரணமாக இருக்கக் கூடும். எத்தனை காலம் எத்தனை வருடங்கள் ஆனாலும் முறைமை மீதான நம்பிக்கை எனக்கு கூடிக் கொண்டே போகிறது தவிர இம்மியளவும் குறையவில்லை.
