நேரு என்னும் ஹிந்திச் சொல்லுக்கு ‘’கால்வாய்’’ என்று பெயர். தில்லியின் கால்வாய் ஒன்றின் அருகில் அவர்கள் வீடு அமைந்திருந்ததால் அக்குடும்ப உறுப்பினர்கள் நேருக்கள் என ஊராரால் அழைக்கப்பட்டனர். ஜவஹர்லால் நேரு குடும்பத்தினரை நேரு என்னும் பின்னொட்டு தொடர்ந்து வந்ததற்கு அதுவே காரணம். ஜவஹர்லால் நேரு தன் சுயசரிதையில் இதனைக் குறிப்பிடுகிறார். நேரு குடும்பம் ‘’கௌல்’’ பிராமணர் என்னும் சாதியைச் சேர்ந்த குடும்பம். எனவே அவர்கள் கௌல் நேரு குடும்பத்தினர் என அழைக்கப்பட்டனர். பின்னர் ‘’கௌல்’’ மறைந்து போய் ‘’கால்வாய் (நேரு)’’ மட்டும் நிலைத்தது. ( சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஜவஹர்லாலின் கொள்ளுப் பேரனும் மோதிலாலின் எள்ளுப் பேரனுமான ராகுல் காந்தி மத்தியப் பிரதேசத்தில் மாநிலத்தில் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் பரப்புரைக்குச் சென்றிருந்த போது சட்டைக்குள் இருந்த பூணூலை வெளியே எடுத்துக் காட்டி தான் ‘’தத்தாத்ரேய கோத்ர கௌல் பிராமணன்’’ என்று சொல்லி காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஓட்டு கேட்டார் என்பது பத்திரிக்கைகளில் செய்தியாக வந்தது)
மோதிலால் நேரு அக்குடும்பத்தின் முதல் அரசியல்வாதி. வழக்கறிஞராக இருந்திருக்கிறார். காங்கிரஸின் உயர் பொறுப்புகளை வகித்தவர்.
மோதிலால் நேருவின் மகனான ஜவஹர்லால் நேரு காங்கிரஸில் சேர்ந்து செயலாற்றுகிறார். பல காங்கிரஸ் தலைவர்களில் அவரும் ஒருவர். மகாத்மா காந்தியுடன் அவருக்கு உளநெருக்கம் ஏற்படுகிறது. இருப்பினும் நேருவின் மனம் ஐரோப்பிய சிந்தனைத் தாக்கம் கொண்டதாகவே இருந்தது. ஐரோப்பிய சித்தாந்தங்கள் மேல் ஐரோப்பிய வாழ்க்கைமுறை மேல் நேருவுக்கு தன் வாழ்நாளின் இறுதி மூச்சு வரை பெரும் மோகம் இருந்தது. தேசிய விடுதலை இயக்க காலகட்டத்தின் நாயகர்கள் பலர் வாழ்வில் ஐரோப்பிய சிந்தனை தாக்கம் ஏற்படுத்துவதையும் பின்னர் அவர்கள் அதிலிருந்து முன்னகர்ந்து தங்களுக்கு சாத்தியமான வகையில் இந்திய மரபினைக் கண்டடைதலையும் அதன் ஒரு பகுதியாக அவர்கள் ஆவதையும் காணலாம். டாக்டர் பீமராவ் அம்பேத்கர் ஒரு சிறந்த உதாரணம். ராம் மனோகர் லோகியா இன்னொரு உதாரணம். அரவிந்தர், ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன் ஆகியோர் மற்ற சிறந்த உதாரணங்கள். நேருவுக்கு கம்யூனிசம் மேல் பெரும் நம்பிக்கை இருந்தது. அரசியல்ரீதியாக அவர் மீது வைக்கப்படும் பல விமர்சனங்களுக்குப் பின்னால் அவரது கம்யூனிச மனச்சாய்வு இருப்பதைக் காணலாம். அவரது அரசியல் வாழ்க்கையை கவனித்துப் பார்ப்போமாயின் கம்யூனிசத் தாக்கம் இல்லாமல் அவர் எடுத்த முடிவுகள் அவருக்கு புகழ் சேர்ப்பதையும் எங்கெல்லாம் கம்யூனிசத் தாக்கத்துடன் அவர் முடிவு எடுத்தாரோ அங்கெல்லாம் அவரது அரசியல் செயல்பாடுகள் சறுக்கியிருப்பதையும் காணலாம். காஷ்மீர் விவகாரத்தை அவர் கையாண்ட விதமும் சீனா நம் நாட்டை ஆக்கிரமித்ததும் அவரது அரசியலின் பெரும் தோல்விகள். இந்த இரண்டு விஷயங்களுக்கும் நேருவே நேரடியான பொறுப்பாளி ஆவார். இந்திய அரசியலை அரசியல் மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் கைகளுக்கு முழு அதிகாரத்துடன் அளிக்க வேண்டும் என்று தீவிரமான விருப்பம் கொண்டிருந்தவர் நேரு. நேருவின் சமகாலத்தவர்களான ராஜாஜி, பீமராவ் அம்பேத்கர், ஜெயபிரகாஷ் நாராயண் ஆகியோர் நேரு சிந்தனையுடன் நேரு செயல்பாட்டுடன் முரண்பட்டு விலகியவர்கள் என்பதைக் காணலாம். இந்தியாவின் 543 சமஸ்தானங்களை இந்தியாவுடன் இணைக்கும் பொறுப்பை நாட்டின் ஊழ் ‘’சர்தார்’’ வல்லபாய் படேலுக்கு அளித்தது. அதனால் நாடு இன்றிருக்கும் உருவத்தில் இருக்கிறது. நேரு அதன் பொறுப்பை ஏற்றிருப்பார் எனில் தேசத்துக்கு இன்றிருக்கும் உருவம் வாய்த்திருக்குமா என்பது இமாலய ஐயம் ஆகும்.
இந்திய அதிகார அமைப்பில் ஊழல் என்பது முக்கிய சிக்கலாக இருந்திருக்கிறது. எம்.எல்.ஏ , எம்.பி க்கள் மீது ஊழல் புகார் இருந்ததுண்டு ; மாநில மத்திய மந்திரிகள் மீது ஊழல் புகார் இருந்ததுண்டு. முதலமைச்சர்கள் மீது ஊழல் புகார் இருந்ததுண்டு. நாட்டின் பிரதமர் மீது நேரடியாக ஊழல் குற்றச்சாட்டை அவருடைய அமைச்சரவையில் பாதுகாப்பு அமைச்சராகவும் நிதியமைச்சராகவும் இருந்த ஒருவர் சுமத்தியது என்பது ராஜிவ் காந்தி காலத்தில் தான் நடந்தது. ‘’கலி கலி கி ஷோர் ஹை ; ராஜிவ் காந்தி சோர் ஹை’’ என்னும் தேர்தல் முழக்கத்தால் மக்கள் ராஜிவை அதிகாரத்தில் இருந்து தூக்கி எறிந்தனர். போஃபர்ஸ் பீரங்கி கொள்முதலில் நாட்டின் பிரதமரான ராஜிவுக்கு லஞ்சம் அவரது மனைவி ஆண்டானியோ மெய்னோ மூலம் தரப்பட்டது என்பதே போஃபர்ஸ் ஊழல் புகார். ராஜிவ் காந்தியின் அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையால் அவர் தலையிட்ட இலங்கைப் பிரச்சனை நாட்டின் பாதுகாப்புக்கே பெரும் அச்சுறுத்தலாய் அமைந்தது. 
ராஜிவ் காந்தி விடுதலைப் புலிகளின் தற்கொலைப்படை தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி உடல் சிதைந்து இறந்த பின்னர் பல ஆண்டுகள் அரசியல் வேண்டாம் என ஒதுங்கியிருந்த ராஜிவின் மனைவியான ஆண்டோனியோ மெய்னோ காந்தி என்னும் சோனியா காந்தி பின்னர் அரசியலுக்கு வந்தார். நாட்டின் பிரதமர் ஆக முயன்றார்.
1999ம் ஆண்டு வாஜ்பாய் அரசு ஒரு வாக்கில் கவிழ்ந்த போது தனக்கு 272 உறுப்பினர்களின் ஆதரவு இருக்கிறது என குடியரசுத் தலைவரை சந்தித்து கடிதம் அளித்தவர் ஆண்டோனியோ மெய்னோ காந்தி என்னும் சோனியா காந்தி. சமாஜ்வாதி கட்சித் தலைவர் முலாயம் சிங் யாதவ் சோனியா பிரதமர் ஆவதை ஏற்கவில்லை. அவர் தனது கட்சியின் ஆதரவுக் கடிதத்தை சோனியாவுக்கு வழங்கவில்லை. சோனியா பிரதமர் ஆக முயற்சித்தார் என்பதே உண்மை. இந்தியாவில் தினசரி நாளிதழ்கள் மூலம் அரசியல் நிகழ்வுகளை அறியும் சாமானிய இந்தியனுக்குக் கூட தெரிந்த விஷயமாகும் இது.
2004ம் ஆண்டு மீண்டும் பிரதமராக முயற்சித்து 272 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவுக் கடிதத்துடன் ஜனாதிபதி அப்துல் கலாமை சந்தித்தார் சோனியா. அவர் பிரதமராக பதவியேற்பதில் இருக்கும் ‘’சட்ட சிக்கல்கள்’’ சிலவற்றை ஜனாதிபதி அப்துல் கலாம் குறுப்புணர்த்தியதையும் அதனால் ஆண்டோனியோ மெய்னோ காந்தி என்னும் சோனியா காந்தி பதவியேற்காததையும் அப்துல் கலாம் தன் சுயசரிதையில் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஆண்டோனியோ மெய்னோ காந்தி என்னும் சோனியா காந்தி பிறப்பால் இத்தாலியர். அவர் ராஜிவ் காந்தியைத் திருமணம் செய்து கொண்ட பின்னும் 15 ஆண்டுகள் இத்தாலியக் குடியுரிமையை மட்டுமே கொண்டிருந்தார். வெளிநாட்டுப் பிரஜை ஒருவர் பிரதமர் மனைவியாக இருப்பதன் அபாயங்களை நாட்டின் உயர் அதிகார மையங்களும் பாதுகாப்பு அமைப்புகளும் தொடர்ச்சியாக எடுத்துக் கூறிய வண்ணமே இருந்துள்ளன.
முன்னாள் பிரதமர் நரசிம்ம ராவ் இறந்த போது அவரது உடல் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமை அலுவலகத்தில் சில நிமிடங்கள் கூட வைக்கப்படக் கூடாது என்பதற்காக கட்சி அலுவலக் கதவுகளை பூட்டச் சொல்லி உத்தரவிட்டவர் சோனியா காந்தி.
மோதிலால் நேரு, ஜவஹர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி, சஞ்சய் காந்தி, ராஜிவ் காந்தி, ஆண்டோனியோ மெய்னோ காந்தி என்னும் சோனியா காந்தி, பிரியங்கா காந்தி , ராகுல் காந்தி என நேரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்த எட்டு பேர் இந்திய அரசியலில் முக்கிய பொறுப்பில் இருந்திருக்கின்றனர்.
உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாட்டின் நூற்றாண்டுக்கு மேல் ஆயுள் கொண்டிருக்கும் கட்சியின் தலைமையில் ஏன் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த எட்டு பேர் மட்டுமே ஆதிக்கம் செலுத்தியிருக்கின்றனர் என்னும் கேள்விக்கு காங்கிரஸுக்கு வாக்களிப்பவர்களே விடை தேட வேண்டும்.
