உற்சாகமும் உத்வேகமும் எனக்குத் தேவைப்பட்டது. காலைப் பொழுதில் நான் படித்த பள்ளியை நோக்கி இன்று நடந்தேன். ஒரு பள்ளி மாணவனாக பள்ளிக்கு நடந்து செல்லும் பருவம் என்பது இனிமையானது ; உன்னதமானது ; மகத்தானதும் கூட. என்னை சொந்தப் பிள்ளையாக - சொந்த பிள்ளையை விடவும் ஒரு படி மேலாகக் கருதிய - ஆசிரியர்கள் என் பள்ளியில் எனக்கு இருந்தார்கள். நடு வயதில் இருக்கும் நான் இப்போது எண்ணிப் பார்க்கிறேன். 10 வயது சிறுவனிடம் = 10 வயது சிறுவர்களிடம் ஆசிரியர்கள் அகத்துக்குத் தென்பட்ட ஒளி என்ன ? நம்பிக்கை என்ன? மானுடத்தில் பால பருவத்தின் ஒளியை தினமும் கண்ணுறும் ஆசிரியர்கள் பேறு பெற்றவர்கள். அத்தகைய ஆசிரியர்களிடம் பயிலும் பாலர்கள் மேலும் பேறு பெற்றவர்கள். என் பள்ளியில் என் மீது மிகவும் பிரியம் காட்டிய இரு ஆசிரியைகள் இருந்தனர். அவர்கள் பெயர் என்ன? எல்லா மகத்தான பெயர்களும் அவர்களின் பெயர்களே. பள்ளி முன் சென்று அந்த இரு ஆசிரியைகளையும் - அந்த இரு அன்னையரையும் - எண்ணிக் கொண்டேன். உளம் பொங்கி அழுதேன். அவர்கள் இருவரையும் நினைத்துச் சிந்தும் கண்ணீர் புனிதமானது. அவர்களை எண்ணி கண்ணீர் சிந்துபவன் என்பதே எனது தகுதி.
பிரபு மயிலாடுதுறை
Friday, 6 November 2026
Wednesday, 4 November 2026
லஞ்சத்தை நீக்க முயலும் அரசாங்கம்
ஓர் இந்தியக் குடிமகனாக அரசு நிர்வாகத்தில் லஞ்சம் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என நான் எப்போதும் எண்ணுவேன். சாமானிய குடிமக்கள் தங்கள் அவசியத் தேவைகளுக்காக அரசை அணுகும் ரேஷன் அட்டை தொடர்பான குடிமைப் பொருள் வழங்கும் துறை, தங்கள் நிலவிற்பனையைப் பதிவு செய்யும் பத்திரப் பதிவுத் துறை, பட்டாவுக்கு விண்ணப்பிக்கும் வருவாய்த்துறை, வீடு கட்ட அனுமதி அளிக்கும் உள்ளாட்சித் துறை, தங்கள் மோட்டார் வாகனங்களைப் பதிவு செய்யும் சாலைப் போக்குவரத்து துறை ஆகியவற்றில் லஞ்சம் முழுமையாக நீக்கப்பட வேண்டும் என எண்ணுவேன். சாமானிய பொதுமக்கள் இந்த அரசு அலுவலகங்களுக்கு மட்டுமே செல்ல வேண்டிய அவசியம் அடிக்கடி இருக்கிறது. இங்கே லஞ்சம் கேட்கப்பட்டால் தினமும் அந்த அலுவலகங்களுக்குச் செல்லும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் அரசமைப்பின் மீதும் ஜனநாயகத்தின் மீதுமே அவநம்பிக்கை கொள்ளும் சூழல் உருவாகிறது என்பதால் குறைந்தபட்சம் இந்தத் துறைகளிலாவது லஞ்சம் நீக்கப்பட வேண்டும் என நான் எண்ணுவேன்.
தமிழகத்தை ஆண்ட திராவிடக் கட்சிகள் கடந்த 60 ஆண்டுகளில் மேலே குறிப்பிட்ட துறைகள் அனைத்திலும் லஞ்சத்தைக் கட்டவிழ்த்து விட்டன. பொதுப்பணித்துறை, நெடுஞ்சாலைத் துறை, மின்சாரத் துறை ஆகியவற்றில் கொள்ளை ஊழல்களை அரங்கேற்றிய திராவிடக் கட்சிகளின் அரசுகள் மேலே குறிப்பிட்ட துறைகள் மூலமும் லஞ்சம் பெற்றன ; தங்கள் ஊழல் வெளியில் தெரியாமல் இருக்க அரசு ஊழியர்கள் லஞ்சம் பெற முழுமையாக அனுமதித்தனர்.
தற்போது தமிழகத்தை ஆளும் அரசாங்கத்தில் , சாமானிய குடிமக்கள் தங்கள் அவசியத் தேவைகளுக்காக அரசை அணுகும் ரேஷன் அட்டை தொடர்பான குடிமைப் பொருள் வழங்கும் துறை, தங்கள் நிலவிற்பனையைப் பதிவு செய்யும் பத்திரப் பதிவுத் துறை, பட்டாவுக்கு விண்ணப்பிக்கும் வருவாய்த்துறை, வீடு கட்ட அனுமதி அளிக்கும் உள்ளாட்சித் துறை, தங்கள் மோட்டார் வாகனங்களைப் பதிவு செய்யும் சாலைப் போக்குவரத்து துறை ஆகியவற்றின் ஊழியர்கள் லஞ்சம் பெற லஞ்சம் கேட்க தயங்குகிறார்கள் ; அவர்களிடம் அச்சம் நிலவுகிறது. லஞ்சம் கேட்டால் பொதுமக்கள் எவரேனும் புகார் அளித்து விட்டால் அரசாங்க மேலிடம் தங்களைப் பாதுகாக்குமா என்னும் ஐயம் இப்போது அரசு ஊழியர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. எனவே இப்போது பொதுமக்களைக் கசக்கிப் பிழிந்து லஞ்சம் வாங்கும் போக்கு மட்டுப்பட்டிருக்கிறது.
மாநில அரசாங்கம் சாமானிய பொதுமக்கள் லஞ்சத்தால் பாதிக்கப்படக் கூடாது என எண்ணுவதை உணர்ந்து தங்கள் அறியாமையை நீக்கிக் கொண்டு விழிப்புணர்வுடன் அரசு ஊழியர்கள் லஞ்சம் கேட்டாலும் லஞ்சம் கொடுப்பதில்லை என்ற உறுதியுடன் இருப்பார்களேயானால் தமிழகத்தில் லஞ்சம் இல்லாமல் ஆகும்.
ஓரிரு நாட்கள் முன்னால் கட்டிட அனுமதி பெறுவதில் நிறைய புது வழிமுறைகளை மாநில அரசாங்கம் அறிவித்திருக்கிறது என்பதை அறிந்தேன். மிகவும் வரவேற்புக்குரிய விஷயமாகும் அது.
ரயில்வே பதில் - சி பி கி ராம் ஸ்
இன்று சி பி கி ராம் ஸ் இணையதளம் மூலம் தெற்கு ரயில்வே சமீபத்தில் நான் அளித்திருந்த புகாருக்கு பதில் அளித்திருந்தது. ரயில்வே சந்திப்பின் நடைமேடை 4ல் காலை 6.15க்கு நிற்கும் ரயில் சேலம் புறப்பட்டுச் சென்ற பின் அதே நடைமேடையில் வடக்குப் புறமாக நிற்கும் திருச்சிராப்பள்ளி ரயிலை நடைப்பாலத்துக்கு அருகில் கொண்டு வந்து நிறுத்துவது பயணிகளுக்கு உதவிகரமாக இருக்கும் எனக் கூறியிருந்தேன். ரயிலின் புறப்படும் நேரத்துக்கு 30 நிமிடம் முன்பே ரயில் இயக்கும் குழு ரயிலில் பொறுப்பெடுக்கும் என்றும் அப்போது பயணிகள் பலர் ரயில் ஏறுவதும் இறங்குவதுமாய் இருக்கும் நிலையில் இரயிலை இயக்குவது பயணிகள் நலனுக்கு உகந்தது அல்ல எனக் கூறியிருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் பதில் எவராலும் ஏற்கக் கூடிய ஒன்றே.
ஆ(கா)ட்சி மாற்றம்
Monday, 2 November 2026
குளம் காக்க - தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம்
அனுப்புநர்
*****
****
***
பெறுநர்
தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம்
சென்னை
ஐயா,
பொருள் : மயிலாடுதுறை மாவட்டம் – மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம்
எதிரில் உள்ள குளம் தூர்க்கப்பட்டு சாலையாக மாற்றப்படுவதை தடுத்து நிறுத்தவும் – குளத்தை
தூர்க்கும் நெடுஞ்சாலைத்துறை மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும் – மனு
பார்வை : மயிலாடுதுறை மாவட்டம் – மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம்
எதிரில் உள்ள தூர்க்கப்படும் குளத்தின் ஒளிப்படம்
1.மயிலாடுதுறை தரங்கம்பாடி சாலையில் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு
மிக அருகே தோராயமாக 200 அடி அகலமும் 200 அடி நீளமும் 10 அடி ஆழமும் கொண்ட குளம் அமைந்துள்ளது.
2.அந்தக் குளம் தோராயமாக ஒரு கோடி லிட்டர் நீரைச் சேமிக்கும்
தன்மை கொண்டது.
3.அந்தக் குளத்தை முழுமையாகத் தூர்த்து சாலை அமைக்க நெடுஞ்சாலைத்
துறை குளத்தை மண் கொட்டி மூடுதல், இரும்புக் கம்பிகளைக் கட்டமைத்தல், கான்கிரீட் பீம்களை
உருவாக்குதல் ஆகிய குளத்தினை தூர்க்கும் பணிகளைச் செய்து வருகிறது.
4.நீர் சேமிக்கும் குளம் ஒன்றைத் தூர்க்க அரசுத் துறைகளுக்கு
அதிகாரம் கிடையாது. மேற்படி குளம் சாலைப் பணிகளுக்காகத் தூர்க்கப்படுவதில் பசுமை விதிகள்
முழுமையாகப் பின்பற்றப்பட்டுள்ளதா என்பதும் குளம் தூர்க்கப்படுவது சட்டத்துக்குப் புறம்பாக
நடக்கிறதா என்பதும் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்தால் விசாரிக்கப்பட வேண்டிய விஷயமாகும்.
5.குளத்தினைத் தூர்க்க பணிகளைச் செய்து வரும் நெடுஞ்சாலைத்துறை
அதிகாரிகள் ஒப்பந்ததாரர் ஆகியோர் மீது நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் நெடுஞ்சாலைத்துறை
அதிகாரிகள் ஒப்பந்ததாரர் ஆகியோர் மீது பசுமை விதிகளின் படி அபராதம் விதிக்கப்பட வேண்டும்
என்றும் இந்த மனு மூலம் கோரப்படுகிறது.
6.மயிலாடுதுறை தரங்கம்பாடி சாலையில் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு
மிக அருகில் இருக்கும் தூர்க்கப்படும் குளத்தைப் பாதுகாக்க தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம்
நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறது.
7.தூர்க்கப்படும் குளத்தின் புகைப்படம் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்தின்
பார்வைக்கு இத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
தங்கள் உண்மையுள்ள,
***
இன்னொரு புன்னகை
Sunday, 1 November 2026
மயிலாடுதுறை ஜங்ஷன் - ஒரு சி பி கி ராம் ஸ் புகார்
Saturday, 31 October 2026
மைய நரம்பு மண்டலம்
இரண்டு நாட்கள் சென்னை சென்றிருந்தேன். மறைமலை நகரில் தங்கியிருந்தேன். அங்கிருந்து எழும்பூர் மின்சார ரயிலில் சிலமுறை சென்று வந்தேன். செங்கல்பட்டையும் சென்னை கடற்கரை ரயில் நிலையத்தையும் இணைக்கும் மின்சார ரயில் பாதையை சென்னையின் மைய நரம்பு மண்டலம் என நிச்சயமாகக் கூற முடியும். என் வயதில் என் பால்யகால நினைவுகளில் தாம்பரம் அவ்வளவு பெரிய ரயில் நிலையமாக இருக்கவில்லை. தாம்பரம் பேருந்துகளுக்கும் பேருந்து நிலையத்துக்கும் பேர் போன இடமாக இருந்தது. இப்போது தாம்பரம் ரயில் நிலையம் அடைந்திருக்கும் விரிவு பிரமிக்க வைக்கிறது. பல ஊர்களுக்கு பல ரயில்கள் தாம்பரத்திலிருந்து புறப்படுகின்றன. மின்சார ரயில்களுக்கு ஒரு தனிப் பாதை. வழக்கமான ரயில்களுக்கு ஒரு தனிப்பாதை என தாம்பரம் ஒரு முக்கியமான ரயில்வே மையமாக உருவெடுத்திருக்கிறது.
தமிழ்ச் சிறுகதையின் ஆகப் பெரிய படைப்பாளிகளில் ஒருவரான புதுமைப்பித்தன் ‘’சுப்பையா பிள்ளையின் காதல்’’ என ஒரு சிறுகதை எழுதியிருக்கிறார். அக்கதை எழுதப்பட்டு 100 ஆண்டுகள் இருக்கக் கூடும். அக்கதையில் தாம்பரமும் சென்னை கடற்க்ரை ரயில் நிலையமும் ஒரு கதாபாத்திரம் போல. அக்கதையில் அந்த ஸ்டேஷன்கள் குறித்து எழுதப்பட்டிருக்கும் வரிகள் தமிழ் மொழியின் மூலம் அந்த ஸ்டேஷன்களை இறவா நிலை அடையச் செய்திருக்கும் வரிகள். சென்னையைக் குறித்து பல அறிஞர்கள் படைப்பாளிகள் வர்ணித்திருக்கின்றனர். திரு.வி.க வர்ணிக்கும் சென்னையின் சில குறிப்பிட்ட பகுதிகள் தற்போது திரு.வி.க மொழியில் மட்டுமே உயிர்த்திருக்கின்றன. ஸ்தூலமாக நம்ப முடியாத மாற்றம் கண்டு விட்டன. அவர் திருவான்மியூரிலிருந்து மாமல்லபுரம் வரையான கடலை ஒட்டிய பகுதி முழுவதும் மாந்தோப்புகளால் ஆனது என்கிறார்.
புதுமைப்பித்தன் எழுத்துக்களில் வெளிப்படும் தாம்பரம் , சென்னை கடற்கரை, மின்சார ரயில் ஆகியவை இப்போதும் சிறு சிறு மாற்றங்களுடன் அப்படியே உள்ளது. மேலும் பல காலம் இப்படியே இருக்கும்.
Friday, 30 October 2026
பரஸ்பர மௌனம் (நகைச்சுவை)
இரண்டு தினங்களுக்கு முன்னால் ஒருவரைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவரிடம் 2 மணி நேரம் உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன். மிகவும் உற்சாகமான உரையாடல். எங்கள் பேச்சு புத்தகங்கள் குறித்து திரும்பியது என்பதே அந்த உரையாடல் அவ்வளவு சுவாரசியமாக இருந்ததற்கு காரணம். உரையாடல் நிறைவு பெற்று நாங்கள் விடைபெற்றுக் கொண்டோம். அன்று மாலை அவருக்கு ஃபோன் செய்து தயக்கத்துடன் ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னேன். அதாவது எனக்கு ஒரு வலைப்பூ இருக்கிறது ; எனது வலைப்பூவில் நான் எழுதுகிறேன் என்று. நான் கூறியதைக் கேட்ட பின் அவரும் தயக்கத்துடன் இன்னொரு விஷயம் சொன்னார். அவருக்கும் வலைப்பூ இருக்கிறது ; அவரும் வலைப்பூவில் எழுதுகிறார் என்று. தமிழ்ச் சூழல் எவ்விதம் இருக்கிறது என்றால் 2 மணி நேரம் அறிவார்ந்த விஷயங்களை மனம் விட்டுப் பேசும் இருவர் தங்களை எழுதுபவர்கள் எனக் கூறுவதில் தயக்கம் காட்டும் நிலையே இருக்கிறது. ஏன் எழுதுபவர்கள் தங்களை எழுதுபவர்கள் எனத் தமிழ்ச் சூழலில் சொல்லத் தயங்குகிறார்கள். எழுத்து என்பது படைப்பூக்கத்தையும் அறிவார்த்தத்தையும் தன் தன்மைகளாகக் கொண்டது. தமிழ்ச் சமூகத்துக்குப் பொதுவாக படைப்பூக்கத்தின் அறிவார்த்தத்தின் சங்கேதங்களைப் புரிந்து கொள்ளும் திறனோ பயிற்சியோ கிடையாது. அவர்களுடன் உரையாடுவது என்பது அஸ்ஸாமி மட்டுமே தெரிந்த ஒருவரும் கன்னடம் மட்டுமே தெரிந்த இன்னொருவரும் உரையாடிக் கொள்வது போன்றது. எழுத்தறிவு இல்லாத ஒருவரிடம் பேருந்தின் அறிவிப்புப் பலகையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் ஊரின் பெயரை வாசிக்கச் சொல்வதற்கு சமம் அது. எழுதுபவர்கள் தங்கள் நெடிய அனுபவத்தில் தமிழ்ச்சூழல் அளிக்கும் அல்லலை பலமுறை அனுபவித்திருப்பார்கள். எனவே எங்கும் எவரிடமும் தான் எழுதுபவன் எனக் கூற மாட்டார்கள். நான் எப்போதுமே குறிப்பிடும் விஷயம் ஒன்று உண்டு. அதாவது தமிழ்ச் சமூகத்தின் எழுத்தறிவு 20 சதவீதமாக இருந்த காலகட்டத்தில் தான் திராவிட இயக்கம் தமிழின் ஆகப் பெரிய இலக்கியச் சாதனையான கம்பராமாயணத்தை தீயிட்டுக் கொளுத்த வேண்டும் எனக் கூறியது.
